Diyanet Vakfı: Araf Suresi 150. Ayet Meali

  • وَلَمَّا
  • رَجَعَ
  • مُوسٰٓى
  • اِلٰى
  • قَوْمِه۪
  • غَضْبَانَ
  • اَسِفًاۙ
  • قَالَ
  • بِئْسَمَا
  • خَلَفْتُمُون۪ي
  • مِنْ
  • بَعْد۪يۚ
  • اَعَجِلْتُمْ
  • اَمْرَ
  • رَبِّكُمْۚ
  • وَاَلْقَى
  • الْاَلْوَاحَ
  • وَاَخَذَ
  • بِرَأْسِ
  • اَخ۪يهِ
  • يَجُرُّهُٓ
  • اِلَيْهِۜ
  • قَالَ
  • ابْنَ
  • اُمَّ
  • اِنَّ
  • الْقَوْمَ
  • اسْتَضْعَفُون۪ي
  • وَكَادُوا
  • يَقْتُلُونَن۪يۘ
  • فَلَا
  • تُشْمِتْ
  • بِيَ
  • الْاَعْدَٓاءَ
  • وَلَا
  • تَجْعَلْن۪ي
  • مَعَ
  • الْقَوْمِ
  • الظَّالِم۪ينَ
  • Diyanet Vakfı: Musa, kızgın ve üzgün bir halde kavmine dönünce: «Benden sonra arkamdan ne kötü işler yapmışsınız! Rabbinizin emrini (beklemeyip) acele mi ettiniz?» dedi. Tevrat levhalarını yere attı ve kardeşinin (Harun´un) başını tutup kendine doğru çekmeye başladı. (Kardeşi): «Anam oğlu! Bu kavim beni cidden zayıf gördüler ve nerede ise beni öldüreceklerdi. Sen de düşmanları bana güldürme ve beni bu zalim kavimle beraber tutma!» dedi.