İbni Kesir: Âli İmrân  Suresi 37. Ayet Meali

  • فَتَقَبَّلَهَا
  • رَبُّهَا
  • بِقَبُولٍ
  • حَسَنٍ
  • وَاَنْبَتَهَا
  • نَبَاتًا
  • حَسَنًاۙ
  • وَكَفَّلَهَا
  • زَكَرِيَّاۜ
  • كُلَّمَا
  • دَخَلَ
  • عَلَيْهَا
  • زَكَرِيَّا
  • الْمِحْرَابَۙ
  • وَجَدَ
  • عِنْدَهَا
  • رِزْقًاۚ
  • قَالَ
  • يَا
  • مَرْيَمُ
  • اَنّٰى
  • لَكِ
  • هٰذَاۜ
  • قَالَتْ
  • هُوَ
  • مِنْ
  • عِنْدِ
  • اللّٰهِۜ
  • اِنَّ
  • اللّٰهَ
  • يَرْزُقُ
  • مَنْ
  • يَشَٓاءُ
  • بِغَيْرِ
  • حِسَابٍ
  • İbni Kesir: Bunun üzerine Rabbı onu güzel bir kabul ile karşıladı. Onu güzel bir bitki gibi yetiştirdi. Zekeriyya´nın himayesine verdi. Zekeriyya mihraba her girişinde onun yanında bir yiyecek bulurdu. Ey Meryem, bu sana nereden? derdi. O da: Allah tarafından, derdi. Şüphe yok ki Allah, dilediğini hesapsız rızıklandırır.