İbni Kesir: Hac Suresi 40. Ayet Meali

  • اَلَّذ۪ينَ
  • اُخْرِجُوا
  • مِنْ
  • دِيَارِهِمْ
  • بِغَيْرِ
  • حَقٍّ
  • اِلَّٓا
  • اَنْ
  • يَقُولُوا
  • رَبُّنَا
  • اللّٰهُۜ
  • وَلَوْلَا
  • دَفْعُ
  • اللّٰهِ
  • النَّاسَ
  • بَعْضَهُمْ
  • بِبَعْضٍ
  • لَهُدِّمَتْ
  • صَوَامِعُ
  • وَبِيَعٌ
  • وَصَلَوَاتٌ
  • وَمَسَاجِدُ
  • يُذْكَرُ
  • ف۪يهَا
  • اسْمُ
  • اللّٰهِ
  • كَث۪يرًاۜ
  • وَلَيَنْصُرَنَّ
  • اللّٰهُ
  • مَنْ
  • يَنْصُرُهُۜ
  • اِنَّ
  • اللّٰهَ
  • لَقَوِيٌّ
  • عَز۪يزٌ
  • İbni Kesir: Onlar ki; haksız yere ve sadece: Rabbımız Allah´tır dedikleri için yurtlarından çıkarılmışlardır. Şüphesiz ki Allah; insanların bir kısmını diğerleriyle bertaraf etmeseydi; manastırlar, kiliseler, havralar ve içinde Allah´ın adı çok anılan mescidler yıkılır giderdi. Allah; kendisine yardım edenlere elbette yardım eder. Şüphesiz ki Allah; Kavi´dir, Aziz´dir.