İbni Kesir: Yûnus  Suresi 12. Ayet Meali

  • وَاِذَا
  • مَسَّ
  • الْاِنْسَانَ
  • الضُّرُّ
  • دَعَانَا
  • لِجَنْبِه۪ٓ
  • اَوْ
  • قَاعِدًا
  • اَوْ
  • قَٓائِمًاۚ
  • فَلَمَّا
  • كَشَفْنَا
  • عَنْهُ
  • ضُرَّهُ
  • مَرَّ
  • كَاَنْ
  • لَمْ
  • يَدْعُنَٓا
  • اِلٰى
  • ضُرٍّ
  • مَسَّهُۜ
  • كَذٰلِكَ
  • زُيِّنَ
  • لِلْمُسْرِف۪ينَ
  • مَا
  • كَانُوا
  • يَعْمَلُونَ
  • İbni Kesir: İnsan bir sıkıntıya düşünce; yan gelip yattığı veya ayakta bulunduğu anlarda Bize yalvarıp yakarır. Biz, sıkıntısını giderince de; karşılaştığı sıkıntıdan ötürü Bize hiç yalvarmamışa döner. Böylece aşırı gidenlere işledikleri hoş görünür.