Ömer Nasuhi Bilmen: Kehf  Suresi 82. Ayet Meali

  • وَاَمَّا
  • الْجِدَارُ
  • فَكَانَ
  • لِغُلَامَيْنِ
  • يَت۪يمَيْنِ
  • فِي
  • الْمَد۪ينَةِ
  • وَكَانَ
  • تَحْتَهُ
  • كَنْزٌ
  • لَهُمَا
  • وَكَانَ
  • اَبُوهُمَا
  • صَالِحًاۚ
  • فَاَرَادَ
  • رَبُّكَ
  • اَنْ
  • يَبْلُغَٓا
  • اَشُدَّهُمَا
  • وَيَسْتَخْرِجَا
  • كَنْزَهُمَاۗ
  • رَحْمَةً
  • مِنْ
  • رَبِّكَۚ
  • وَمَا
  • فَعَلْتُهُ
  • عَنْ
  • اَمْر۪يۜ
  • ذٰلِكَ
  • تَأْو۪يلُ
  • مَا
  • لَمْ
  • تَسْطِعْ
  • عَلَيْهِ
  • صَبْرًاۜ۟
  • Ömer Nasuhi Bilmen: «Duvara gelince, şehirde iki yetim oğlanındı. Altında ise onlara ait bir hazine var idi. Babaları da sâlih bir kimse idi. Artık Rabbin diledi ki onlar sinn-i rüşte ersinler de hazinelerini çıkarıversinler. (Bu) Rabbinden bir rahmet olarak (böyle yapılmıştır). Ve onu kendi reyimle yapmış olmadım. İşte bu, üzerine sabra takat getiremediğin şeyin izahıdır.