Ömer Nasuhi Bilmen: Tâhâ  Suresi 40. Ayet Meali

  • اِذْ
  • تَمْش۪ٓي
  • اُخْتُكَ
  • فَتَقُولُ
  • هَلْ
  • اَدُلُّكُمْ
  • عَلٰى
  • مَنْ
  • يَكْفُلُهُۜ
  • فَرَجَعْنَاكَ
  • اِلٰٓى
  • اُمِّكَ
  • كَيْ
  • تَقَرَّ
  • عَيْنُهَا
  • وَلَا
  • تَحْزَنَۜ
  • وَقَتَلْتَ
  • نَفْسًا
  • فَنَجَّيْنَاكَ
  • مِنَ
  • الْغَمِّ
  • وَفَتَنَّاكَ
  • فُتُونًا۠
  • فَلَبِثْتَ
  • سِن۪ينَ
  • ف۪ٓي
  • اَهْلِ
  • مَدْيَنَ
  • ثُمَّ
  • جِئْتَ
  • عَلٰى
  • قَدَرٍ
  • يَا
  • مُوسٰى
  • Ömer Nasuhi Bilmen: «O vakit ki, hemşiren gidip de diyordu ki: «O´na bakacak bir kimse için size delâlet edeyim mi?» Artık seni validene döndürdük ki gözü aydın olsun da mahzun olmasın. Ve sen bir şahsı öldürdün. Sonra seni o gamdan kurtardık ve seni fitneden fitneye uğratmıştık. Sonra Medyen ahalisi arasında senelerce eğleştik. Sonra da ey Mûsa! Mukadder olduğu üzere (bu muayyen zamana) geliverdik.»