Tefhim-ul Kuran: Fetih  Suresi 26. Ayet Meali

  • اِذْ
  • جَعَلَ
  • الَّذ۪ينَ
  • كَفَرُوا
  • ف۪ي
  • قُلُوبِهِمُ
  • الْحَمِيَّةَ
  • حَمِيَّةَ
  • الْجَاهِلِيَّةِ
  • فَاَنْزَلَ
  • اللّٰهُ
  • سَك۪ينَتَهُ
  • عَلٰى
  • رَسُولِه۪
  • وَعَلَى
  • الْمُؤْمِن۪ينَ
  • وَاَلْزَمَهُمْ
  • كَلِمَةَ
  • التَّقْوٰى
  • وَكَانُٓوا
  • اَحَقَّ
  • بِهَا
  • وَاَهْلَهَاۜ
  • وَكَانَ
  • اللّٰهُ
  • بِكُلِّ
  • شَيْءٍ
  • عَل۪يمًا۟
  • Tefhim-ul Kuran: Hani o küfretmekte olanlar, kendi kalpleri içinde, ´öfkeli soy koruyuculuğunu´, (hamiyet), cahiliyenin ´öfkeli soy koruyuculuğunu´ kılıp kışkırttıkları zaman, hemen Allah Rasulünün ve mü´minlerin üzerine ´(kalbi teskin eden) güven ve yatışma duygusunu´ indirdi ve onları «takva sözü» üzerinde kararlılıkla ayakta tuttu. Zaten onlar da, buna layık ve ehil idiler. Allah, her şeyi hakkıyla bilendir.