Ali Fikri Yavuz: Ahkaf Suresi 17. Ayet Meali

  • وَالَّذ۪ي
  • قَالَ
  • لِوَالِدَيْهِ
  • اُفٍّ
  • لَكُمَٓا
  • اَتَعِدَانِن۪ٓي
  • اَنْ
  • اُخْرَجَ
  • وَقَدْ
  • خَلَتِ
  • الْقُرُونُ
  • مِنْ
  • قَبْل۪ي
  • وَهُمَا
  • يَسْتَغ۪يثَانِ
  • اللّٰهَ
  • وَيْلَكَ
  • اٰمِنْۗ
  • اِنَّ
  • وَعْدَ
  • اللّٰهِ
  • حَقٌّۚ
  • فَيَقُولُ
  • مَا
  • هٰذَٓا
  • اِلَّٓا
  • اَسَاط۪يرُ
  • الْاَوَّل۪ينَ
  • Ali Fikri Yavuz: (Kendisini Allah’a ve ahiret gününe iman etmiye davet ettikleri zaman), ana ve babasına: “- Öf size, (usandım sizden)! Benden evvel ne kadar nesiller gelib geçtiği (ve hiç biri dirilmediği) halde, beni (kabirden dirilib) çıkarılmakla mı korkutuyorsunuz?” diyen kimse var ya; ana ve babası kendisinden Allah’a elamân çekerek: “- Yazık sana; imana gel. Muhakkak ki Allah’ın vaadi bir gerçektir, (vukubulacaktır).” diyorlar da, o yine diyor ki: “- Bu dediğiniz, (beni imana davet ettiğiniz şeyler) evvelkilerin uydurma masallarından başka bir şey değildir.”