Ömer Nasuhi Bilmen: Enfal Suresi 42. Ayet Meali

  • اِذْ
  • اَنْتُمْ
  • بِالْعُدْوَةِ
  • الدُّنْيَا
  • وَهُمْ
  • بِالْعُدْوَةِ
  • الْقُصْوٰى
  • وَالرَّكْبُ
  • اَسْفَلَ
  • مِنْكُمْۜ
  • وَلَوْ
  • تَوَاعَدْتُمْ
  • لَاخْتَلَفْتُمْ
  • فِي
  • الْم۪يعَادِۙ
  • وَلٰكِنْ
  • لِيَقْضِيَ
  • اللّٰهُ
  • اَمْرًا
  • كَانَ
  • مَفْعُولًاۙ
  • لِيَهْلِكَ
  • مَنْ
  • هَلَكَ
  • عَنْ
  • بَيِّنَةٍ
  • وَيَحْيٰى
  • مَنْ
  • حَيَّ
  • عَنْ
  • بَيِّنَةٍۜ
  • وَاِنَّ
  • اللّٰهَ
  • لَسَم۪يعٌ
  • عَل۪يمٌۙ
  • Ömer Nasuhi Bilmen: O vakit ki, siz yakın vadide idiniz, onlar ise uzak vadide idiler. Kervan ise sizden aşağıda idi. Eğer birbirinizle vâdeleşe idiniz, elbette vâde mahallinde ihtilâfa düşerdiniz. Velâkin Allah Teâlâ yapılmış olan bir emri yerine getirmek için (böyle yaptı) tâ ki, helâk olan kimse, apaçık bir delilden helâk olsun ve diri kalan da âşikâr bir delilden diri kalmış olsun ve şüphe yok ki, Allah Teâlâ kemaliyle işiticidir, tamamiyle bilicidir.