Tefhim-ul Kuran: Bakara  Suresi 213. Ayet Meali

  • كَانَ
  • النَّاسُ
  • اُمَّةً
  • وَاحِدَةً
  • فَبَعَثَ
  • اللّٰهُ
  • النَّبِيّ۪نَ
  • مُبَشِّر۪ينَ
  • وَمُنْذِر۪ينَۖ
  • وَاَنْزَلَ
  • مَعَهُمُ
  • الْكِتَابَ
  • بِالْحَقِّ
  • لِيَحْكُمَ
  • بَيْنَ
  • النَّاسِ
  • ف۪يمَا
  • اخْتَلَفُوا
  • ف۪يهِۜ
  • وَمَا
  • اخْتَلَفَ
  • ف۪يهِ
  • اِلَّا
  • الَّذ۪ينَ
  • اُو۫تُوهُ
  • مِنْ
  • بَعْدِ
  • مَا
  • جَٓاءَتْهُمُ
  • الْبَيِّنَاتُ
  • بَغْيًا
  • بَيْنَهُمْۚ
  • فَهَدَى
  • اللّٰهُ
  • الَّذ۪ينَ
  • اٰمَنُوا
  • لِمَا
  • اخْتَلَفُوا
  • ف۪يهِ
  • مِنَ
  • الْحَقِّ
  • بِاِذْنِه۪ۜ
  • وَاللّٰهُ
  • يَهْد۪ي
  • مَنْ
  • يَشَٓاءُ
  • اِلٰى
  • صِرَاطٍ
  • مُسْتَق۪يمٍ
  • Tefhim-ul Kuran: İnsanlar tek bir ümmetti. Allah, müjdeciler ve uyarıcı-korkutucular olarak peygamberler gönderdi ve beraberlerinde, insanların anlaşmazlığa düştükleri şeyler konusunda, aralarında hüküm vermek üzere hak kitaplar indirdi. Oysa kendilerine apaçık ayetler geldikten sonra, birbirlerine karşı-olan ´azgınlık ve kıskançlıkları yüzünden anlaşmazlığa düşenler, o, (Kitap) verilenlerden başkası değildir.´ Böylece Allah, iman edenleri, hakkında ayrılığa düştükleri gerçeğe kendi izniyle eriştirdi. Allah, kimi dilerse onu doğruya yöneltip iletir.