Elmalılı Hamdi Yazır (Sadeleştirilmiş): Tevbe  Suresi 118. Ayet Meali

  • وَعَلَى
  • الثَّلٰثَةِ
  • الَّذ۪ينَ
  • خُلِّفُواۜ
  • حَتّٰٓى
  • اِذَا
  • ضَاقَتْ
  • عَلَيْهِمُ
  • الْاَرْضُ
  • بِمَا
  • رَحُبَتْ
  • وَضَاقَتْ
  • عَلَيْهِمْ
  • اَنْفُسُهُمْ
  • وَظَنُّٓوا
  • اَنْ
  • لَا
  • مَلْجَاَ
  • مِنَ
  • اللّٰهِ
  • اِلَّٓا
  • اِلَيْهِۜ
  • ثُمَّ
  • تَابَ
  • عَلَيْهِمْ
  • لِيَتُوبُواۜ
  • اِنَّ
  • اللّٰهَ
  • هُوَ
  • التَّوَّابُ
  • الرَّح۪يمُ۟
  • Elmalılı Hamdi Yazır (Sadeleştirilmiş): Geri bırakılmış o üç kişiye de...; nihayet o derece bunalmışlardı ki, yeryüzü bütün genişliğiyle başlarına dar geldi, vicdanları da kendilerini sıktı ve Allah´tan yine Allah´a sığınmaktan başka çare olmadığını anladılar. Evet tam o zaman tevbelerinin kabulü ile tekrar iltifat buyurdu ki, o tevbekarlar arasına girsinler. Şüphesiz ki Allah, ancak O, tevbeleri çokça kabul eder, çok merhamet eder.