Hasan Basri Çantay: Sâd  Suresi 24. Ayet Meali

  • قَالَ
  • لَقَدْ
  • ظَلَمَكَ
  • بِسُؤَالِ
  • نَعْجَتِكَ
  • اِلٰى
  • نِعَاجِه۪ۜ
  • وَاِنَّ
  • كَث۪يرًا
  • مِنَ
  • الْخُلَطَٓاءِ
  • لَيَبْغ۪ي
  • بَعْضُهُمْ
  • عَلٰى
  • بَعْضٍ
  • اِلَّا
  • الَّذ۪ينَ
  • اٰمَنُوا
  • وَعَمِلُوا
  • الصَّالِحَاتِ
  • وَقَل۪يلٌ
  • مَا
  • هُمْۜ
  • وَظَنَّ
  • دَاوُ۫دُ
  • اَنَّمَا
  • فَتَنَّاهُ
  • فَاسْتَغْفَرَ
  • رَبَّهُ
  • وَخَرَّ
  • رَاكِعًا
  • وَاَنَابَ
  • Hasan Basri Çantay: (Dâvud) dedi: «Andolsun ki o, senin dişi koyununu kendi dişi koyunlarına (katmak) istemesiyle sana zulmetmişdir. Gerçek (mallarını birbirine) katıb karışdıran (ortak) ların çoğu mutlakaa birbirine haksızlık eder. İman edib de güzel güzel amel (ve hareket) lerde bulunanlar müstesna. (Fakat) bunlar da ne kadar azdır». Dâvud sandı ki biz kendisine mutlakaa bir azâb (süikasd) hazırladık. Bunun üzerine o, rabbinden setr (ü himaye) edilmesini istedi, rükû´ ile yere kapanıb (Allaha) döndü.